Vakantie!

We lopen een beetje achter met al onze verhalen, maar nu gaan we ons best doen om jullie van alles weer op de hoogte te houden!

De stage verloopt nog steeds goed. We hadden ook niets anders verwacht, we zijn dan ook eenmaal top-juffen! ;-)
De meeste Surinamers fluiten of roepen nog steeds naar ons, we vinden wel dat ze wat origineler mogen zijn… We horen steeds hetzelfde:
“Schatje, luister je even naar mij?”
“Ooh, wat heb jij schattige oortjes!”
“Jullie lijken net op Barbie!”
“Witje, schatje, liefje, popje, ….”
“Jullie moeten niet in de regen lopen, daar kan je ziek van worden. Kom maar naar mij!”
“Jullie zijn zo mooi”

Zaterdag 31 maart zijn we naar White Beach gegaan. Om 08u30 stond de vertrouwde taxi voor onze deur die ons naar daar bracht. Toen we daar aankwamen waren we helemaal alleen… Goed voor ons, dan hadden we minder pottenkijkers ;-)
Na een tijdje kwamen er nog enkele andere mensen, maar het is nooit echt druk geweest.
Gelukkig waren er veel wolken, waardoor de zon nooit lang op ons scheen. En toch was het zoooooo warm! Ongelooflijk.. We hebben meer dan de helft van de tijd onder een palmboom gezeten want we konden er niet meer tegen. Af en toe een frisse duik in het water deed wel goed.
En toch, ’s avonds zagen we allemaal zo rood als een tomaat! Pijn pijn pijn! Liesbet en Emilie hadden een speciale zonnecrème, Debby factor 50 en Stefanie factor 50 ultra +, en toch nog zo verbranden.
Na enkele dagen goed aftersunnen, zien we nu al wat bruiner!

Voor de vakantie gingen de leerkrachten van de Flu-school nog op uitstap naar Klaaskreek, Stefanie ging met hun mee en beleefde een fijne namiddag! Het was zo fijn om te zien, de directeur zwom gewoon mee met de kinderen van de leerkrachten, smeerde zichzelf ook vol met klei, … We kregen wel wat regenbuien over ons, maar dat kon de pret niet bederven.

Op donderdag 05 april begon onze paasvakantie en vrijdag vertrokken we al op indianenweekend! Met een hele bende zijn we naar “Redi Doti” getrokken. We moesten de Surinaamse rivier oversteken, maar vermits de brug een stuk miste, moesten we met de veerboot oversteken.
De eerste dag zijn we naar de Jodensavanne geweest, we misten wel een beetje uitleg. ’s Avonds zijn we nog gaan “baden” (zoals ze dat hier zeggen) in de Surinaamse rivier, heerlijk fris!

Die nacht sliepen we voor het eerst in een hangmat, toch wel even wennen maar we hebben het overleefd. Zaterdag zijn we in de namiddag naar “Blakka Watre” geweest, een rivier waar je in kan zwemmen maar het water ziet letterlijk bijna zwart. (Dit is natuurlijk water, omdat er in de rivier veel planten en bladeren zitten, krijgt het water deze gekke kleur.) Dit water was wel koud, maar toch fijn om in te gaan. Je kon dan op de rotsen gaan zitten, zodat het water je precies een massage in de rug gaf.

’s Avonds aten we BBQ en gingen we weer een nachtje in onze hangmat tegemoet.

Zondag na het ontbijt zijn we nog even gaan zwemmen in de plaatselijke “kreek”. Na de middag is Stefanie nog even foto’s gaan nemen van Redi Doti zelf, de school was klein en er zaten in elke klas maar 6 leerlingen.

De bevolking in Redi Doti zijn Indianen, maar ze leven niet meer zoals vroeger. Wel nog steeds primitief, sommige in hutten andere in houten huisjes. Overdag is er geen elektriciteit, ’s avonds gaat de generator aan om 18u en tegen 00u gaat die weer uit. 
Toen we zondag terug naar huis wouden keren, moesten we heel lang wachten om met de veerboot over de rivier te gaan. Iedereen ging terug, waardoor er een fille was van 2u lang. We hebben dan maar op de kapotte brug gezeten om het weekend af te sluiten terwijl de bus stond aan te schuiven..

Maandag 09 april vertrokken Debby en Stefanie naar Galibi, wat een onvergetelijke ervaring! Maandagochtend gingen we, samen met nog 11 andere Hollanders en de gids, met de bus naar Albina. Wat een vreselijke weg! Vol met putten, niet zo aangenaam dus. Als er iemand klaagt over de wegen in België mag hier eens komen rijden met z’n auto ;-)
En de wegenwerken hebben wel iets weg van België, ze werken op duizend verschillende plaatsen tegelijk. In plaats van 1 plaats af te werken en naar de volgende plaats te gaan, neen, overal werken en overal voor omwegen en fille zorgen.
Albina is een stadje dat in de Binnenlandse oorlog (1986 tot 1992) helemaal vernield was, volledig plat gebrand. Nu komt er terug leven in de brouwerij. Van daar namen we de boot richting Galibi, zo’n 1,5uur varen. Toen we aankwamen in Galibi zagen we onmiddellijk ons verblijfplaats en we keurden het snel goed! We kregen wel een 2-persoonsbed omdat de organisatie dacht dat we een koppel waren.. Maar hier konden Debby en Stefanie prima mee leven.

De gids gaf een rondleiding in het dorpje en ’s avonds om 20u gingen we met de boot richting de zeeschildpadden. Debby vond dit toch een beetje eng om zo in het donker te varen. Gelukkig was er een zeer prachtige sterrenhemel waarvan we konden genieten. We hebben een aantal zeeschildpadden gezien en ze zijn echt reuze! Ze zijn 1m20 groot en kunnen tot 250 kg wegen. Zo’n schildpad zwemt per week 25000 km! Zeg nu nog dat een schildpad traag is…

Dinsdag gingen we naar Galibi Zoo en daar maakten we kennis met enkele vreemde dieren.. De aapjes sprongen zo op onze rug, we kregen een wurgslang in onze nek gelegd (jaja, we zijn heel fier dat we dit gedaan hebben!). Debby en Stefanie waren onmiddellijk verkocht aan de lieve luiaard, zo schattig.
Stefanie heeft haar grenzen enorm verlegd en heeft zelfs een vogelspin over haar arm laten kruipen. Al was ze wel vergeten te ademen toen ze de spin op haar had, zo eng…
Debby en Stefanie hadden een geweldig weekend, fijne Hollanders leren kennen, veel plezier gemaakt en goed gelachen met verschillende Hollandse uitspraken en zij met onze uitspraken. Precies een wereld van verschil!

Donderdag zijn Emilie, Stefanie en Debby souvenirtjes gaan kopen. ’s Avonds hebben we nog een stapje in de wereld gezet, we zijn naar Havana Lounge geweest. Eerst was er salsa muziek en veel mensen deden dus salsa. Wel leuk om te zien, maar geen uren aan een stuk. Na een tijdje waren we het beu (de feestmuziek kwam maar niet..) en belde we een taxi om ons naar huis te brengen. Natuurlijk, toen de taxi gebeld was, begon het feest! Snel terug gebeld om te zeggen dat ze ons nog niet moesten komen halen, maar pas later.
Het was fijn! Tegen 2u30 zou de taxi ons komen halen, maar die is nooit komen opdagen… We hebben dan maar een ‘straattaxi’ genomen en gelukkig zijn we veilig thuis geraakt.

In ons volgende blogverhaal vol met avonturen zullen er verhalen te vinden zijn over “La Prosperité” en “Quad Adventure” van Liesbet en Emilie. En verhalen over “Dolphins en Sunset tour” van Debby en Stefanie. Iets om naar uit te kijken dus!

Groetjes,

LEDS

Reacties 3

Wim en Conny 15-04-2012 16:39

dag meisjes,

vele leuke momenten hebben jullie meegemaakt zo te lezen.
we gaan heel veel foto's kunnen bekijken ,tof.
geniet nog van jullie week paasvakantie .

groetjes aan LEDS

ingrid peeters 15-04-2012 22:57

Dag Debby,
Een boeiend en tof reisverslag van jullie en ook mooie foto's.
Zo te lezen hebben jullie een leuke paasvakantie gehad.
Ik heb vandaag 15-04-12 een brief verstuurd naar je.We hopen dat je de brief nog op tijd mag ontvangen.
Alles gaat hier in Hofstade zijn gewone gangetje.
Veel liefs en groetjes aan iedereen, T.Ingrid en co

Saartje 16-04-2012 20:12

Amai Stefanie, je bent er duidelijk supergoed van aan het genieten! Zo moet dat, want echt waar, voor je het weet is het voorbij...

Superveel groetjes en een dikke smakkerd,
Saartje

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer